Een ander streekteam dat zich meer dan in de kijker reed tijdens de Ardeca Ypres Rally, waren Lander Dhaene en Dennis Vanspeybrouck. Vooraf gehoopt wel, maar om daadwerkelijk van bij de start tot aan de finish de leiding te nemen in de Stellantis Cup, een prestatie die weinigen hem zullen nadoen. Plaats voor het wedstrijdrelaas van de Poperingse ingenieur.
“Na amper bekomen te zijn van een onvergetelijke Ardeca Ypres Rally staat voor mij het volgende avontuur alweer voor de deur, dit keer opnieuw als engineer voor Škoda Motorsport tijdens de ERC Rally di Roma Capitale. Maar eerst blik ik graag nog even terug op een weekend dat we nooit meer zullen vergeten.
Na Rally van Wervik zat het vertrouwen eigenlijk al goed. We waren tevreden over de wagen, het notasysteem en het gevoel achter het stuur. Tijdens een bijkomende test in Alveringem probeerden we nog enkele aanpassingen uit, maar uiteindelijk keerden we terug naar de afstelling waarmee we al het hele seizoen reden. Ik wil mezelf ook niet gek maken met setups want uiteindelijk is het nog altijd voor meer dan 90% de bandenkeuze, gewicht, driving en notasysteem die het grootste aandeel hebben in de performance.
Dat de verkenningen warm waren, is een understatement. Onze verkenningswagen beschikt niet over airco en veranderde letterlijk in een sauna. Op een bepaald moment besloten we dan ook even af te koelen in de koelcel van Mini Market Watou, de winkel van Dennis zijn mama. Inclusief een gratis ijsje, waarvoor nogmaals bedankt Evelien!
Tijdens de shakedowns konden we de wagen nog een laatste keer aan de tand voelen alvoren voor de leeuwen gegooid te worden in rc4. In Boezinge reden we probleemloos, al gebeurde de eerste passage zelfs zonder nota’s. Gelukkig zijn we het ondertussen wel gewend om tijdens Franse onverhardrally’s nota’s te maken vanuit de rallywagen. In Nieuwkerke konden we slechts één echt goede run afwerken. Tijdens de eerste passage liepen we al snel in op een Rally6-wagen. Omdat het voor hen hun eerste Ieper was, wilden we hen niet onnodig opjagen en hielden we bewust wat afstand. De tweede run voelde meteen scherp aan. Alleen jammer dat een Rally4 niet echt geschikt is om veel spektakel te maken tijdens de traditionele donut op de markt van Nieuwkerke.
De derde en laatste run liep bijna verkeerd af. Een steen of dergelijke beschadigde een leiding van de achterremmen waardoor we plots vrijwel geen remwerking meer hadden achteraan. Even schrikken, maar gelukkig konden we de proef gecontroleerd uitrijden zonder verdere schade. Een dikke pluim voor het team van PRS Motorsport, dat de wagen volledig rijklaar kreeg voor de start van de rally.
De wedstrijd begon meteen uitstekend. Op Kemmelberg 1 klokten we meteen de snelste tijd in rc4. De beruchte sprong aan de Hollemeersch gaf ons opnieuw een stevige schop onder de kont, maar ondertussen kunnen we daar gelukkig zelf goed mee lachen. Op de Zwarteberg klokten we een tweede tijd in rc4. Enkel Thijs Meirlevede was sneller. Ik wist vooraf dat hij snel zou zijn, maar hoe snel hij het ritme oppikte was indrukwekkend. Chapeau.
In Reninge klokten we opnieuw de snelste tijd en konden we onze voorsprong wat uitbouwen doordat verschillende concurrenten tijd verloren. Op Zonnebeke draaiden we echter rond in het grind, waardoor onze voorsprong terugviel tot amper twee seconden.
Tijdens de tweede lus op vrijdag besloten we iets minder risico te nemen op de beruchte sprong van de Kemmelberg. Aan de letterlijke flying finish van de Kemmelberg maakten we dat echter meer dan goed. Tot groot jolijt van mezelf en iets minder van Dennis, die na de finish toch even verbaasd naast mij zat.
Op Reninge 2 reden we opnieuw de scratch én wonnen we de Golden Stage van de Stellantis Motorsport Rally Cup Belux. Dat betekende meteen ook dat ons inschrijvingsgeld voor de cup werd terugverdiend. Een leuke bonus.
De slotproef van vrijdag, Zonnebeke, werd in de schemering afgewerkt. Door de sortie van Steven Dolfen kregen we volgens ons onvoldoende informatie over de exacte locatie van zijn wagen in een snel en blind bosgedeelte. Daardoor namen we wellicht meer marge dan nodig en verloren we wat tijd. Uiteindelijk brachten we de eerste wedstrijddag zonder problemen tot een goed einde en sloten we af als leider in rally4 met een voorsprong van 12,8 seconden.
Zaterdag begon meteen met wisselvallig weer. We maakten een goede bandenkeuze en reden Watou in de regen. Gelukkig viel de bui minder hevig uit dan bij de Rally2-wagens, al kregen ook wij af te rekenen met aquaplaning en enkele spannende momenten. De wisselende weerscondities zorgde dan ook voor heel uiteenlopende resulaten in het algemene klassement. Westouter lag er nog vochtig bij, terwijl Dikkebus ons verraste met een modderige remzone na een blinde bocht. We schoven even het veld in, maar konden onze weg zonder schade verderzetten.
Nog opvallender was hoe groot de verschillen waren binnen één enkele lus. Terwijl Watou volledig nat lag, waren Zillebeke en Mesen ondertussen volledig opgedroogd. We besloten opnieuw over te schakelen op slicks. Het blijft waanzin hoe groot de snelheidsverschillen kunnen zijn tussen twee proeven die amper enkele tientallen kilometers van elkaar liggen. Maar ook dat maakt Ieper zo uniek.
In Zillebeke maakten we opnieuw een fout. We remden net iets te laat aan nabij de betoncentrale en kwamen tot stilstand tegen een strobaal. Gelukkig konden we rondrijden en zonder schade verder.
Op Mesen reden we misschien wel één van onze beste proeven van het weekend. Onderweg werden we echter opgehouden door een deelnemer met een lekke band. Hij probeerde plaats te maken, maar op die smalle wegen was dat allesbehalve evident. Uiteindelijk konden we ons er net tussendoor wringen via de grasberm en de weideafsluiting. Aan de finish bleek dat we slechts vier tienden van een seconde tekortkwamen voor de scratch. We probeerden nog een gecorrigeerde tijd te bekomen, maar kregen daar uiteindelijk geen reactie meer op.
Dat gaf ons alleen maar extra motivatie voor de tweede lus. We antwoordden met een scratch in Watou 2. Jawel, de proef waar ik zelf woon en waar Dennis eveneens afkomstig is. Die wilden we absoluut winnen.
Ook op Westouter en Dikkebus bleven we sneller dan onze dichtste achtervolgers. Op Zillebeke namen we iets minder risico, want dat was zonder twijfel één van de uitdagendste klassementsproeven van het weekend.
Op Mesen-Wijtschate wilden we nog één keer tonen wat mogelijk was. We reden een vlekkeloze proef en klokten opnieuw de snelste tijd. Misschien wel mijn favoriete klassementsproef van de rally: razendsnel, technisch => absolute cinema.
Met nog één lus te gaan bedroeg onze voorsprong ondertussen 35 seconden op Chesney Deroo, die een bijzonder sterke wedstrijd reed tijdens zijn eerste rally met een Rally4. Ook voor hem petje af.
De opdracht voor de laatste lus was dan ook eenvoudig: gecontroleerd uitrijden en geen onnodige risico’s meer nemen.
En dan gebeurde het.
Een kinderdroom werd werkelijkheid.
We winnen de Stellantis Motorsport Rally Cup Belux tijdens de Ardeca Ypres Rally 2026. Bovendien zijn we de snelste voorwiel aangedreven wagen van het volledige deelnemersveld én finishen we zelfs vóór alle Rally3-wagens in het algemene klassement. Dat besef kwam pas echt binnen toen mijn vader me dolenthousiast kwam vertellen dat we niet alleen de snelste voortrekker van de rally waren, maar ook alle Rally3’s achter ons hadden gehouden.
Dat zijn momenten die je voor altijd meedraagt, hoe fier onze vaders waren!
Ook naast de proeven was het een fantastisch weekend. Onze sponsors genoten van een volledig verzorgde VIP-dag en waren bijzonder enthousiast. Mooier hadden we ons deze editie van Ieper niet kunnen voorstellen.
Tot slot wil ik iedereen bedanken die dit mogelijk maakte. Het volledige team van PRS Motorsport voor de perfecte service, Dennis Vanspeybrouck, niet alleen mijn copiloot maar ook één van mijn beste vrienden, onze sponsors, familie, vrienden en alle mensen achter de schermen die, vaak onzichtbaar, mee bouwen aan het verhaal van e-BO Racing.
Deze overwinning is evenveel van hen als van ons.
